Taras oraz balkon stanowią przedłużenie strefy mieszkalnej w cieplejszych miesiącach roku. Chętnie umieszcza się na nich tekstylia podłogowe, które zwiększają komfort chodzenia boso oraz chronią posadzkę przed zarysowaniami. Przestrzeń pod gołym niebem stawia jednak przed materiałami surowe wymagania techniczne. Deszcz, intensywne promieniowanie UV, nagłe zmiany temperatury oraz pył sprawiają, że standardowe chodniki pokojowe uległyby natychmiastowemu zniszczeniu.
Zalety polipropylenu w warunkach zewnętrznych
Polipropylen stanowi najpopularniejszy surowiec stosowany do produkcji chodników ogrodowych. Włókna te charakteryzują się niemal zerową higroskopijnością, co oznacza, że nie chłoną wilgoci z otoczenia i nie nasiąkają wodą deszczową. Po intensywnej ulewie materiał przesycha w kilkadziesiąt minut pod wpływem wiatru. Ponadto polipropylen wykazuje odporność na rozwój pleśni, grzybów oraz procesy gnilne. Struktura włókna nie ulega osłabieniu nawet przy długotrwałej ekspozycji na wilgoć gruntową oraz częste opady. Wysoka odporność na tarcie i uszkodzenia mechaniczne powoduje, że dobrze wykonany dywan z polipropylenu zachowuje swoją pierwotną formę przez wiele sezonów. Tworzywo to jest barwione w masie, co gwarantuje trwałość kolorów pod wpływem silnego słońca. Zanieczyszczenia nie wnikają w głąb włókna, lecz pozostają na jego powierzchni, co umożliwia szybkie usuwanie błota i kurzu.
Włókna poliestrowe oraz recyklingowany PET
Poliester to kolejna syntetyczna alternatywa doskonale radząca sobie z trudnymi czynnikami pogodowymi. Cechuje się dużą elastycznością oraz przyjemniejszą w dotyku fakturą niż polipropylen, przypominając naturalną wełnę lub bawełnę. W procesie produkcji coraz częściej wykorzystuje się tworzywa sztuczne z recyklingu butelek PET, uzyskując produkty ekologiczne o zwartej strukturze. W kolekcjach rynkowych, takich jak polski dywan Łuszczów, znaleźć można egzemplarze o podwyższonej odporności na promienie ultrafioletowe oraz ścieranie. Poliester wykazuje odporność na plamy na bazie wody, jednak wymaga regularnego odkurzania, aby piasek nie niszczył struktury runa. Materiał ten nie odkształca się trwale pod ciężarem mebli ogrodowych, co ułatwia stabilne ustawienie stołu i krzeseł.
Technologia tkania na płasko
Sposób wykonania chodnika zewnętrznego jest równie istotny jak rodzaj zastosowanego surowca. Na zewnątrz stosuje się technikę tkania na płasko (tzw. płaskotkane lub sznurkowe). Konstrukcja ta jest pozbawiona stojącego runa strzyżonego, co eliminuje problem gromadzenia się brudu, pyłków roślinnych czy liści wewnątrz struktury materiału. Płaski splot tworzy gęstą powłokę, po której bez trudu przesuwa się meble ogrodowe. Z uwagi na wyjątkową trwałość strukturalną, identyczne parametry techniczne posiadają często dywany kuchenne, które z powodzeniem można użytkować na zadaszonych werandach i balkonach. Ich zbita powierzchnia uniemożliwia wnikanie rozlanych płynów, a w razie zabrudzenia wystarczy przetrzeć plamę wilgotną gąbką z dodatkiem łagodnego detergentu. Brak runa uniemożliwia również zagnieżdżanie się roztoczy oraz drobnoustrojów.
